കവിത
എന്നെ മറക്കുക:
പാബ്ലോ നെരൂദ
നീ അറിയണമെന്ന്
ഞാൻ ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു
ഒരു കാര്യം.
ഇത് എങ്ങനെയാണെന്ന്
നിങ്ങൾക്കറിയാം: ഞാൻനോക്കുകയാണെങ്കിൽ
ക്രിസ്റ്റൽ ചന്ദ്രനിൽ, ചുവ ന്ന ശാഖയിൽ എന്റെ
വിൻഡോയിലെ
മന്ദഗതിയിലുള്ള
ശരത്കാലത്തിന്റെ, ഞാൻ
തൊട്ടാൽ തീയുടെ സമീപം
നിഷ്കളങ്കമായ ചാരം
അല്ലെങ്കിൽ ലോഗിന്റെ
ചുളിവുള്ള ശരീരം, എല്ലാം
എന്നെ നിങ്ങളുടെ
അടുക്കൽകൊണ്ടുപോകുന്നു,
നിലവിലുള്ളതെല്ലാം
പോലെ, സുഗന്ധം,
വെളിച്ചം, ലോഹങ്ങൾ,
ചെറിയ ബോട്ടുകൾ ആ
കപ്പൽ എനിക്കുവേണ്ടി
കാത്തിരിക്കുന്ന
നിങ്ങളുടെ
ദ്വീപുകളിലേക്ക്. ഇപ്പൊ
സുഖമാണ്, കുറച്ചുകൂടെ
നിങ്ങൾ എന്നെ
സ്നേഹിക്കുന്നത് നിർത്തുക ഞാൻ നിങ്ങളെ
ക്രമേണ സ്നേഹിക്കുന്നത്
അവസാനിപ്പിക്കും.
പെട്ടെന്നാണെങ്കിൽ നീ
എന്നെ മറന്നു എന്നെ
അന്വേഷിക്കരുത്, ഞാൻ
നിന്നെ മറന്നുകളഞ്ഞു.
ഇത് നീളവും
ഭ്രാന്തവുമാണെന്ന് നിങ്ങൾ
കരുതുന്നുവെങ്കിൽ,
ബാനറുകളുടെ കാറ്റ് അത്
എന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ
കടന്നുപോകുന്നു, നിങ്ങൾ
തീരുമാനിക്കുക എന്നെ
കരയിൽ വിടാൻ എനിക്ക്
വേരുകളുള്ള
ഹൃദയത്തിന്റെ
ഓർമ്മിക്കുക അന്ന്, ആ
സമയത്ത്, ഞാൻ
കൈകൾ ഉയർത്തും
എന്റെ വേരുകൾ നീങ്ങും
മറ്റൊരു ദേശം തേടാൻ.
പക്ഷേ ഓരോ ദിവസവും
എങ്കിൽ, ഓരോ
മണിക്കൂറിലും, നിങ്ങൾ
എനിക്കായി
വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്ന്
നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നു
അദൃശ്യമായ
മാധുര്യത്തോടെ, ഓരോ
ദിവസവും ഒരു പുഷ്പം
ആണെങ്കിൽ എന്നെ അന്വേഷിക്കാൻ
നിങ്ങളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക്
കയറുന്നു, എന്റെ പ്രണയം, എന്റെ സ്വന്തം, എന്നിൽ തീ എല്ലാം ആവർത്തിക്കുന്നു,
എന്നിൽ ഒന്നും കെടുത്തുകയോ
മറക്കുകയോ ഇല്ല, പ്രിയേ, എന്റെ സ്നേഹം നിന്റെ സ്നേഹത്തെ
പോഷിപ്പിക്കുന്നു നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം
കാലം അത് നിങ്ങളുടെ കൈകളിലായിരിക്കും
എന്റേത് ഉപേക്ഷിക്കാതെ
വിവർത്തനം ബുദ്ധദാസ് കെ സി